Έεεεετσι...

Ουδέν σχόλιο περί εκλογών. Το ποστ ακριβώς απο κάτω τα είχε προβλέψει ένα μήνα πριν. Αυτά, και εις άλλα με υγεία.

Για να σε δω ρε Έλληνα

Με τί άλλο μπορείς να ασχοληθείς αυτές τις μέρες; Δε χωράνε λόγια, έχω παγώσει, έχω μουδιάσει βλέποντας τις εξελίξεις. Θα προσπαθήσω να πω μόνο κάποιες σκέψεις μου έστω και άναρχα.

Αυτό που με έχει συγκλονίσει περισσότερο από την απώλεια των ζωών είναι η περιβαντολλογική καταστροφή. Ακούγεται παράξενο, ξέρω, αλλά ως ένα άτομο που δεν έχει χάσει δικό του άνθρωπο και τα βλέπει "απ'έξω" τα πράγματα, θεωρώ ότι η οικολογική καταστροφή είναι μακράν μεγαλύτερη και μακροχρόνια από τις απώλειες των ανθρώπων. Τα δάση που χάθηκαν, η πανίδα που κάηκε, δεν αναπληρώνονται. Τουλάχιστον ξέρουμε πολύ καλά οτι δε θα τα αφήσουμε να αναπληρωθούν. Έχουμε πολλά καζίνο να χτιστούν ακόμα. Να μου πείς, γιατί θα αναπληρωθούν ποτέ οι άνθρωποι που χάθηκαν; Όχι βέβαια, όχι για τους δικούς τους ανθρώπους αυτό δε πρόκειται να γίναι ποτέ. Όμως αριθμητικά θα γίνει. Τα δάση όμως θα λείψουν απείρως περισσότερο. Η απώλειά τους έχει άλλες συνέπειες, ποιο βαθειές, που έχουν αντίκτυπο σε κάθε κάτοικο του πλανήτη. Το οξυγόνο που παράγουν δεν γνωρίζει σύνορα. Δε το αναπνέουν μόνο Έλληνες, όπως το οξυγόνο που παράγεται στη ζούγκλα του Αμαζονίου δε το αναπνέουν μόνο οι Βραζιλιάνοι. Ακούγοντας τον καλό μου φίλο, βιολόγος γαρ, να μου μιλάει για το τί έχει καεί και τι σημαίνει αυτό για το περιβάλλον ήταν σα να τον ακούω να μιλάει για κάτι δικό του.

Έχουμε εκλογές σε λίγες μέρες. Τις πρώτες ώρες σκεφτόμουν: "Τώρα να σε δω Έλληνα, τί θα ψηφίσεις; Τους ίδιους;". Μετά όμως συνήλθα. Μα φυσικά τους ίδιους θα ψηφίσουν. Δε πρέπει να τρέφω αυταπάτες. Ο γιόκας και η μπέμπα ακόμα πρέπει να διοριστούν στο δημόσιο. Ακόμα πρέπει να γλύψει για να νομιμοποιήσει το αυθαίρετο, (το χτισμένο μέσα στα καμμένα, μη ξεχνιόμαστε), ακόμα πρέπει να κρατήσει τη θεσούλα του σε κάποια κρατικοδίαιτη θέση, ακόμα είναι γραμμένος στην τοπική κομματική οργάνωση και δε μπορεί να "προδώσει" τον αρχηγό που τον έχει εικόνισμα πάνω από το κεφάλι του, ακόμα πρέπει να έχει τις άκρες για γλυτώσει με τις μικροαπατεωνιές που σκαρώνει, και τέλος μη ξεχνιόμαστε, πρέπει να πάει να κουνήσει το σημαιάκι του σε συγκέντρωση που να έχει μπούγιο και όχι μεταξύ συγγενών και φίλων βρε αδερφέ... Σιγά μη αλλάξει ο αμόρφωτος, ο άξεστος, ο "στ'αρχίδια μου όλα", ο "έλα μωρέ, δε βαριέσαι" Έλληνας. Είχα βγει με τα χίλια ζόρια εχθές με κάτι περσινούς συφάνταρους. Δεν έχει αγγίξει κανέναν μάλλον το τί έχει γίνει. Θεωρίες που ακούστηκαν: "Η Πελλοπόννησος είναι μπλε, οπότε το ΠΑΣΟΚ έβαλε τις φωτιές για να πάρει ψήφους", "έλα μωρέ, οι φωτιές θα σβήσουν μόνο όταν τα κάψουν όλα, μέχρι τότε περιμένουμε". Ναι, το άτομο που τα έλεγε (και φυσικά δεν είναι ο μόνος, έχει ήδη κυριαρχήσει η συνομοσιολογία στα καφενεία, έδω τα καλλιεργεί η ίδια η κυβέρνηση), έχει δικαίωμα ψήφου! Θα ψηφήσει γαμώ το φελέκι μου!

Η αποχή δεν είναι η λύση. Κανένας δε πρόκειται να κάτσει να ασχοληθεί με ένα ποσοστό 40% για παράδειγμα αποχής. Η κυβέρνηση που θα προκύψει το ίδιο ισχυρή θα είναι. Στα παπάρια τους αν είναι μια κυβέρνηση ουσιαστικής μειοψηφίας. Στην Αμερική ψηφίζει το 1/2 του εκλογικού σώματος. Ε, και; Ο George W. λέτε να το σκέφτεται; Θα ψηφίσω με την μεγαλύτερη επιθυμία που έχω ψηφίσει ποτέ στη ζωή μου. Ψηφίστε ό,τι θέλετε εκτός από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Ας βγάλουμε μια βουλή 12 κομμάτων. Φυσικά ονειρεύομαι. Δε πρόκειται να γίνει ποτέ για όλους τους λόγους που περιέγραψα άνωθεν. Αλλά ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που τα ζώα ξυπνήσουν έστω και προσωρινά τί θα γίνει; Οι προσπάθειες για κυβέρνηση συνεργασίας (μιας και δε θα εξασφαλιστεί αυτοδυναμία) κατά πάσα πιθανότητα θα καταλήξουν σε αδιέξοδο. Επομένως, και πάλι εκλογές. Και τσούπ! Πάρε τις γλοιώδεις μορφές της δημοσιγραφίας να αρχίζουν τα τροπάρια περί του πώς η χώρα δεν αντέχει χωρίς ισχυρές κυβερνήσεις, και καιρός να τελειώνει το αστείο, αρκετά παίξαμε, τα κεφάλια μέσα κλπ κλπ. Μπροστάρισσα βέβαια η αρχιτσάτσος των συμφερόντων Παναγιωταρέα (μπρρρρρρ....).

Ρε παιδιά, τί σημαίνει "χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης";. Ας μου πεί κάποιος σε τί διέφερε η κατάσταση την Παρασκευή πριν την έκτακτη κατάσταση και το Σάββατο μετά τη κύρηξή της. Μήπως θα σήμαινε πολιτική επιστράτευση κάθε μέσου που μπορεί να βοηθήσει στις φωτιές ή την εκκένωση των πληθυσμών; Γιατί μας ενημέρωσαν ότι για να φύγει ο κόσμος από τα Στύρα κάποιοι αλήτες ζητούσαν εισητήριο! Γιατί μάθαμε ότι ξενοδοχεία για να φιλοξενήσουν τους αστέγους από της φωτιές ζητούσαν 80 και 100 ευρώ τη βραδιά!!! Γιατί λοιπόν να είμαι αισιόδοξος για τον Έλληνα ότι θα ξυπνήσει; Μα αφού αυτός ο ίδιος ο Έλληνας, ο τόσο ευαίσθητος, περιμένει στην γωνία σα το αρπακτικό για να εκμεταλλευτεί τη δυστυχία του διπλανού του. Α, ρε Καζαντζάκη, ο χαρακτήρας του γερο-Λαδά είναι αιώνιο σύμβολο.

Ποιός να συγκριθεί μαζί σου.

Ψάχνοντας κριτικές στα διάφορα μουσικά site της ελληνικής πραγματικότητας έπεσα πάνω σ'αυτή τη φώτο:


Βρείτε που είμαι και κερδίστε: ...χμμμ... τίποτα; Η φωτογραφία είναι απο το πολύ καλό μουσικό site www.avopolis.gr Θα ζητήσω ποσοστά φυσικά.

Πάμε παρακάτω. Ακόμα δεν έχει περάσει η επίδραση του Rockwave. Εμπειρία ζωής πραγματική. Εχθές πήγα με ένα συνάδελφο στη συναυλία των James στα πλαίσια του BEEyond Festival στην αγορά του Ολυμπιακού Σταδίου. Νωρίτερα είχαν ανοίξει τη βραδιά η απίστευτη Tori Amos και οι ηλεκτρο-ποπ-κάτι Air. Έφυγα μετά τα 3 ή 4 πρώτα τραγούδια των James. Δεν είμαι εγώ για τέτοια. Πολύ τρέντυ φατσούλες ρε παιδί μου. Μέχρι και ένα τύπο που έσκασε με κασκόλ (!!!) είδα... Τέλος πάντων. Δεν είναι οτι οι James είναι κακοί ή ότι εγώ είμαι ο κολλημένος. Απλά είχα 10.000 χιλιάδες άτομα να χοροπηδάνε και να τραγουδάνε, και πολύ καλά έκαναν φυσικά, απλά εγώ καθόμουν σα μπάστακας μιας και δεν ήξερα πάνω απο 2 κομμάτια τους. Και η φιλοσοφία μου είναι σε ότι αφορά τις συναυλίες τέτοιου είδους ότι πας για να συμμετάσχεις και να ξεδώσεις. Δεν είσαι στο μέγαρο για να αφοσιωθείς στη μουσική. Ένοιθα αμήχανα, απομονωμένος. Καλύτερα να την κάνω, είπα, και το'κανα. Ήταν ένα λάθος που δεν επαναλαμβάνω. Θα ξαναπάω σε συναυλία όταν αυτοί που πάω να δω θα τους ξέρω πολύ καλά και θα μπορέσω να ξεδώσω μαζί με τους άλλους συναυλιαζόμενους (κατα το ξεχασμένο "προαυλιζόμενοι" ). Τελικά με "κατέστρεψαν" αυτοί οι Metallica. Μετά απ'αυτό που έζησα, το χάος!

Είμαι σίγουρος ότι κάτι άλλο ήθελα να γράψω αλλά μου διαφεύγει. Μάλλον θα επικεντρωθώ στο θέμα "Γυναίκα - αυτός ο άγνωστος", θέμα στο οποίο θα ασχοληθώ εκτενώς σε επόμενο post.

Άφωνος

Δε μπορώ να πω πολλά. Ακόμα δεν έχω συνέλθει. Ίσως να μη συνέλθω ποτέ. Ένα όνειρο 16 χρόνων έγινε πραγματικότητα. Με συνόδεψαν για 16 χρόνια σε όλες τις στιγμές της ζωής μου. Εχθές έκλεισε ο κύκλος. Με γέμισαν, με ολοκλήρωσαν. Όπως λέγαμε με τους φίλους που ήμουν μαζί "ένα λιγότερο πράγμα να κάνουμε πριν πεθάνουμε". Το ήξερα ότι θα ήταν ωραία, όμορφα, καλά. Αλλά δεν ήταν έτσι. Ήταν 1000 φορές καλύτερα. Ξεπέρασε κάθε φαντασία μου, κάθε επιθυμία μου. Τα παίξανε όλα, τα δώσανε όλα, πάθαμε αλλά και πάθανε πλάκα. Οι φωνές μας έκλεισαν μέσα σε 5 λεπτά και πάλι συνεχίσαμε να ουρλιάζουμε για 2,5 ώρες ακόμα. Μετά απο 8 χρόνια απουσίας από την Ελλάδα ίσως να ξέχασαν πόσο "συμετέχουν" οι Έλληνες γενικά στις συναυλίες. Αυτό δε γίνεται πουθενά στον κόσμο. Δε νομίζω να έχουν ξαναδεί 30.000 ανθρώπους να χτυπιούνται μανιασμένα ταυτόχρονα και να ξέρουν μέχρι και την τελευταία κραυγή σε όλα τα τραγούδια. Ξεκίνησα για να γράψω λίγα και πάω για νουβέλα. Δε τράβηξα πολύ υλικό, δε μ'ενδιέφερε κιόλας. Απλά πάρτε μια γεύση από το τί έγινε. Δε το τράβηξα εγώ αλλά χιλιάδες άτομα κατέγραφαν, το ΥouTube έχει ήδη κατακλυστεί απο τα χθεσινά. Εγώ τελειώσα και πάρτε το όπως θέλετε...

Είμαστε τεταρτοκοσμική χώρα

Σε συνέχεια προηγούμενου ποστ, περί ιεροσυλίας διότι χάσαμε τους Apocalyptica από τη μετάδοση της Eurovision σας παραθέτω όλο το ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ που για άλλη μια φορά προσέφεραν οι Φινλανδοί και που εμείς εδώ, οι φτωχοί συγγενείς το χάσαμε για να δούμε διαφιμήσεις για σερβιέτες, απορρυπαντικά και μπύρες. Τουλάχιστον έχω την παρηγοριά ότι τους έχω δει ζωντανά σε μια απο τις πιο έντονες βραδιές της ζωής μου.
Σημείωση: Τί ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πράγματα κάνει η αιωρούμενη νεράιδα πάνω στην κούνια της; Σ'ερωτεύτηκα κοπέλα μου!

Απολαύστε:



Τα σχόλια περιττεύουν...

Music is the soundtrack of our lives

Κομματάρα - Βιντεάρα. Marilyn Manson - Heart-shaped glasses




Συνιστάται η παρακολούθησή του ξημερώματα μετά από κατανάλωση άφθονου αλκοόλ και κατά προτίμηση μόνος (τουλάχιστον για εμένα...).

Και κάτι άλλο. Έφυγε η Anneke από τους Gathering. Πολύ που σκοτιστήκατε θα μου πείτε αλλά η φωνή της με συνόδεψε σε πολύ όμορφες στιγμές (ο νοών νοείτω).
Άλλα συγκροτήματα με παρόμοιες αναμνήσεις:
Guns 'n Roses
Dream Theater
Apocalyptica
Metallica (ω, ναι)
Nightwish
Within Temptation
και άλλο ένα, το μόνο ελληνικό τραγούδι της λίστας (δε το γράφω).

Πάρτε και μια γεύση από την μικροκαμωμένη Ολλανδέζα με την μαγευτική φωνή και το απίστευτο χαμόγελό της (παρόλο που τα τραγούδια των Gathering στάζουν λύπη, ζωγραφίζω πάλι...)

Sarah Silverman Rulez!!!

Τα είπε όλα η κοπέλα.

Photosynth

Βρήκα αυτό το βιντεάκι με μια καταπληκτική παρουσίαση ενός νέου προγράμματος, το Photosynth, με το οποίο μπορούμε να συνδέσουμε άπειρες φωτογραφίες σε μία, σε απίστευτες αναλύσεις.




Απορία: Τί υπολογιστική ισχύ να χρησιμοποιούν για την παρουσίαση άραγε; Τί κάρτες γραφικών και σε τί διάταξη;

Most Hated Post 2007 award

Μάλλον θα πάρω χαλαρά το βραβείο "Most hated blog in Greece - 2007" αλλά ποιός αποφάσισε ρε παιδιά η 1η Ιουνίου να είναι ημέρα "Αμαλίας" απο ΟΛΟΥΣ τους bloggers της Ελλάδας; Εμένα δε με ρώτησε κανείς... Φυσικά ένοιωσα και λύπη και στεναχώρια για τα όσα τραγικά έγιναν στη ζωή της κοπέλας αυτής αλλά η οργή της για την προσωπική της Οδύσσεια έχει οδηγήσει πλην της ίδιας ένα σωρό άλλους σε αφορισμούς και γενικότητες που δε με βρίσκουν σύμφωνο. Όχι, δεν έχω γονείς γιατρούς και όχι δεν σφύζουν από υγεία τα μέλη της οικογενειάς μου. Το αντίθετο. Και ναι, η μητέρα μου πέρασε από ένα σωρό γιατρούς που έλεγαν το μακρύ τους και το κοντό τους, αλλά είναι και οι γιατροί (όχι οι ίδιοι φυσικά) που της έδωσαν μια ανακούφιση για τη δοκιμασία που περνάει εδώ και 25 χρόνια. Οπότε κάτι ξέρω κι εγώ.
Τέλος πάντων. Δεν είναι η πλειοψηφία των γιατρών τσαρλατάνοι και απατεώνες. Προσωπικά τους θαυμάζω. Είναι η μοναδική "κάστα" ανθρώπων στους οποίους καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι αφήνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Μεγάλο το φορτίο, ας κοιταχτούμε στο καθρέπτη και ας σκεφτούμε πόσοι από εμάς έχουν τα αρχίδια να κάνουν κάτι τέτοιο.
Αυτά, και για να γίνω ακόμα πιο αρεστός, κανένας μας δε θα πάει κανένα ταξίδι μετα θάνατον. Όλοι τροφή για τα σκουλήκια καταλήγουμε.

Ανταπόκριση από το Σύνταγμα - Μέρος 2ο

Και συνεχίζω το υλικό από τη πλατεία Συντάγματος με βίντεο και φωτογραφίες πολύ καλύτερης ποιότητας μιας και το πρωί του τελικού πριν πάω στη δουλειά έκανα μια βόλτα από το κέντρο για να καταγράψω τον παλμό των οπαδών των 2 ομάδων λίγες ώρες πριν τη σέντρα, με την ψηφιακή μου μηχανή αυτή τη φορά. Τα πολλά λόγια είναι φτώχια οπότε περνάμε σε ντοκουμέντα.

Γενική άποψη του πλήθους και κλείνω με μια σιτεμένη κυρία με τεράστια...
well, you know what i mean...

Και ξαφνικά σκάνε και οι Ιταλοί!!! Βρε καλώς τα παιδιά...
(Παρατηρήστε στιγμές φίλαθλης αλληλεγγύης στο τέλος)

Και πάλι το "You'll never walk alone" αλλά λίγο κουρασμένο... δεν πειράζει

Συνεχίζω με φωτογραφίες απείρου κάλλους. Τα πανό των Αγγλων είναι αν μη τι άλλο εφευρετικότατα. Μπορεί στα συνθήματά τους να είναι τραγικοί αλλά από παλμό και πρωτοτυπία στα πανό υποκλίνομαι.

Μερικοί Ιταλοί οπαδοί της Milan. Νομίζω οτι η διαφορά
με τους Άγγλους είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Εντάξει, δε λέω, να βρεθεί το κοριτσάκι και κρίμα. Αλλά... έλεος...
(Τώρα το πρόσεξα, κοιτάξτε το πρώτο πανό
από αριστερά...!!! LOL!!!)


Μα καλά, τόσοι Έλληνες φοιτητές στην Αγγλία,
ούτε ένας δε βρέθηκε να τους πεί πώς γράφεται;



Εδώ που τα λέμε δεν έχουν άδικο. Ο Benitez έχει καταφέρει
να φτάσει ένα σύνολο μέτριων ποδοσφαιριστών σε σύγκριση με
τα άλλα μεγαθήρια του Champions League
σε 2 τελικούς σε 3 χρόνια.


Δε ξέρω τί ακριβώς εννοούν αλλά έχει γέλιο.
Νισύριε, τα φώτα σου παρακαλώ.


Για κάποιο ηλίθιο λόγο ο blogger μου βγάζει τις φωτογραφίες
που έβγαλα κατακόρυφα όπως βλέπετε.
Δε ξέρω πως να το διορθώσω αλλά αυτή την έβαλα
για το θεϊκό σχόλιο που έχει για το τί θα είπε ο Ancelotti
στο τέλος του τελικού της Κωνσταντινούπολης.
Σόρρυ για το στραβολαίμιασμα.



Κι άλλο στραβολαίμιασμα για μια Αγγλίδα,
μπάζο κατά τα άλλα, αλλά με... προσόντα που όλοι βλέπετε.
Γιατί οι Αγγλίδες μου δίνουν την εντύπωση οτι
και να τις ακουμπήσεις μόνο θα κολλήσεις κάτι;

Είναι τρελοί αυτοί οι Άγγλοι!

Απόψε, μιλάω για τη βραδιά της 22ας Μαϊου (συγγνώμη, δεν έχω ιδέα πώς βάζουν διαλυτικά με τόνο), μετά τη δουλειά αποφάσισα μαζί με ένα συνάδελφο να πάμε στη πλατεία Συντάγματος για να χαζέψουμε τους Άγγλους οπαδούς της Λίβερπουλ που έχουν έρθει κατά χιλιάδες στην Αθήνα. Και όντως αυτό έγινε: χαζέψαμε... Οι άνθρωποι είναι όντως τρελοί για δέσιμο. Οι αρχές υπολογίζουν ότι έχουν έρθει περίπου 10.000 άνθρωποι χωρίς εισιτήριο με την τρελή ελπίδα ότι με κάποιο τρόπο την τελευταία στιγμή θα κατορθώσουν να βρεθούν εντός των πυλών του Ολυμπιακού Σταδίου. Όπως και να'χει όμως είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν την αγαπημένη τους ομάδα μόνη, μακριά απο τη πατρίδα τους. Έστω και απο γιγαντοθόνες στο κέντρο της Αθήνας πιστεύουν ότι το καθήκον τους θα το κάνουν και δε θα αφήσουν την ομάδα τους χωρίς την υποστήριξη που πρέπει να έχει. Φαντάζει ρομαντικό αλλά έτσι είναι 100%. Με μια μπύρα στο χέρι, έτοιμη να ανανεωθεί εν ριπή οφθαλμού με το που θα αδειάσει το ποτήρι, με τραγούδια, φωνές και τις κοιλιές τους έτοιμες να βγουν έξω από τις κόκκινες (ως επί το πλείστον) φανέλες της Λίβερπουλ οι τρελοί αυτοί Άγγλοι επιβεβαιώνουν κάθε κλισέ που ξέρουμε για αυτούς στο παραμικρό. Αλλά έχουν χάζι οι άτιμοι. Παραθέτω ως αδιάψευστο μάρτυρα βιντάκια και φωτογραφίες που τράβηξα δυστυχώς με το κινητό μου τηλέφωνο μιας και ξεχάστηκα και δε πήρα από το πρωί μαζί μου την ψηφιακή μου μηχανή. Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη for the poor quality που θα έλεγαν και οι Liverpudlians...

Here we go!

Κάτι για ζέσταμα...

Και φωτοβολίδες στο μενού

Και η πάντα ανατριχιαστική στιγμή του "You'll never walk alone"


Εικαστική παρέμβαση άκυρου ΑΕΚτζή ανάμεσα στο πλήθος


2η φωτό παρόμοιου περιεχομένου


Κι άλλη εικαστική παρέμβαση άκυρου Ολυμπιακού (φόντο η Βουλή, γαμάτο έτσι;)


Επειδή είναι και γραφικοί, βάλανε τη μούρη του Gerard σε άγαλμα κενταύρου ή κάτι τέτοιο
(είχανε και φωτο του Gerard σε ρόλο Λεωνίδα στους "300")


Και φυσικά Άγγλοι και μπύρα πάνε μαζί, ιδού τα πειστήρια, όλη η πλατεία
είναι γεμάτη με κουτάκια μπύρας με την απαραίτητη γλίτσα να παραμονεύει σε κάθε βήμα.

Μια στιγμή, θα πείτε μερικοί. Ο τελικός θα παιχτεί απο 2 ομάδες, σωστά; Σωστά, αλλά που είναι οι Ιταλοί; Πουθενά έχω να σας πω. Εκτός του Συντάγματος έκανα και μια μικρή βόλτα σε Ζάππειο και Καλλιμάρμαρο... Άφαντοι... Άλλη νοοτροπία οι άνθρωποι. Αν και Μεσόγειοι πιο cool. Όσοι έχουν εισιτήριο θα έρθουν υποθέτω σήμερα, ημέρα του τελικού, θα τον απολαύσουν ή θα στεναχωρηθούν και μετά πάλι πίσω. Όσοι δεν έχουν εισιτήριο, γιατί να χάσουν την άνεσή τους και να φύγουν από την πανέμορφη Ιταλία τους και να τραβιούνται σε δρόμους και πλατείες; Τουλάχιστον σε εμένα αυτή η εικόνα σχηματίστηκε.

Αυτά τα ολίγα. Ίσως σήμερα, πριν τη δουλειά να περάσω από το κέντρο πάλι με την ψηφιακή μου αυτή τη φορά μπας και βρω καλύτερο υλικό.
Α! Πάραυτα πιστεύω ότι η Μίλαν θα το σηκώσει. Για να δούμε...

Ιεροσυλία!!!

Αυτοί είμαστε... Την ώρα που οι ΘΕΟΙ Apocalyptica έδιναν ένα μικρό μέρος του ταλέντου τους στη σκηνή της φετινής Eurovision (!!!), εδώ στη μικρή μας Μπανανία βλέπαμε διαφημίσεις...

Εεεε... επίσης δηλώνω ερωτευμένος με τις Σκανδιναβικές χώρες. Τέλος, επισημαίνω ότι χρόνο - χρόνο σταθερά η rock εισβάλλει ακόμα και στο προπύργιο του κιτς, την Eurovision... Πρόπερσι οι Wig Wam, πέρυσι οι Lordi ενώ φέτος δεν είχαμε καθαρά Hard rock τραγούδι αλλά αρκετά "ροκάκια" και λιγότερα σαχλοτράγουδα. (Μελαχροινή Ρωσίδα τραγουδίστρια των Serebro, τί να πω... υποκλίνομαι).

Μετά από αυτό το παραληρηματικό άρθρο χωρίς αρχή και τέλος και ανύπαρκτη σύνταξη, σας αφήνω.